WANNEER ZET JIJ JEZELF OP 1?

Wanneer zet jij jezelf op 1

Overvolle agenda’s, hoog ziekteverzuim, onderbezet team en dan ook nog eens al die extra corona regels. 
En heb je ze eindelijk onder de knie, volgen er wéér nieuwe regels. De werkdruk in de zorg was altijd al hoog, maar lijkt nu tot nog grotere hoogte te zijn gestegen. Je vraagt jezelf dagelijks af, hoeveel kan je nog hebben?

Niet alleen binnen je team heerst er onrust, onduidelijkheid, vermoeidheid.
Ook je patiënten valt het zwaar. Nauwelijks bezoek, zo min mogelijk lichamelijk contact. Je voelt letterlijk die afstand. Dit is toch niet waarom jij ooit gekozen hebt voor de zorg. Juist die verbinding met andere mensen, ze aandacht geven, er voor ze zijn. Dat is wat jij voor ogen had.

En toch is het zoals het is.
Tegen de situatie schoppen, het niet willen accepteren, ongelooflijk kwaad zijn. Heel begrijpelijk, heel menselijk. Maar brengt het je ook maar iets verder? Of zorgt het er juist voor, dat dit gevoel alleen maar versterkt, wordt uitvergroot? Wordt de zin in je werk hierdoor groter? Of juist kleiner?

Hoe zou het voor je zijn, als je af en toe eens je schouders op kon halen?
Even uit die stressvolle werk situatie kon stappen en je aandacht op iets totaal anders kon richten. Iets waar jij gelukkig en ontspannen van wordt. Hoe zou het voor je zijn, als je niet steeds door iedere tegenslag uit het veld geslagen bent, maar er even bij stilstaat, misschien er zelfs iets van leert en dan weer doorgaat?

Klinkt dat als onhaalbaar? Onmogelijk?
Te mooi om waar te zijn?

Dat dacht ik ook.
Ik heb heel lang gedacht, dat ik de genen voor het omgaan met stress, voor het omgaan met tegenslag gewoonweg nooit had gekregen. Dat dit meer voor anderen was weggelegd. En zo lang je dat tegen
jezelf blijft vertellen….dan is dit de waarheid voor jouw brein. En word je niet uitgenodigd er ook maar iets aan te veranderen.

Bij mij heeft het dan ook ellenlang geduurd, voordat ik inzag dat ik hier zelf invloed op had.
Dat ik zelf de keuze had, mezelf vaker op 1 te zetten, in plaats van die patiënt. Dat ik zelf de keuze had, hoe ik omging met de vervelende dingen, die op mijn pad kwamen.

Bij mij was er een dikke vette burn-out voor nodig.
Pas toen ik letterlijk mijn bed niet meer uit kon komen, toen kon ik er niet langer voor weglopen. Toen kwam ik langzaam tot het inzicht dat niet mijn omgeving, mijn stressvolle werk, mijn tegenslagen, de reden waren dat ik volledig instortte. De reden dat ik op de bodem van die put zat, was….ikzelf. 

Wow. Dat was een mega confronterend inzicht.
Het liefst was ik hier keihard van weggelopen, maar ik besloot het aan te gaan. Ik realiseerde me dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn eigen keuzes. Sterker nog, ik 
realiseerde me dat ik altijd een keuze heb. Blijven of weggaan. Verzetten of accepteren. Denken in belemmeringen of kansen. En de keerzijde van de medaille was, dat ik dus zelf kon beslissen hoe ik mijn leven leidde. Dat ik hierin niet afhankelijk was van anderen of de situatie. En dat gaf mij een enorm bevrijdend en krachtig gevoel. 

In mijn zoektocht naar het leren omgaan met stress en tegenslagen, ontdekte ik de kracht van positief denken.
Hoe magisch het is om overal kansen te zien, in plaats van belemmeringen. Kun je je voorstellen in wat voor een modus je komt, als je jezelf steeds opnieuw de vraag stelt : Hoe kan het wél? Wat wil ik wél? 

Wil jij dit ook ontdekken? Met de online training ‘The Resilience Road‘ kan je op praktische wijze je eigen veerkracht versterken en zo meer ruimte voor jezelf creëren.

Ik zet mezelf op 1 en wil meer veerkracht

Ik ontdekte de kracht van me verbinden met mijn naasten; mijn vrienden, familie, collega’s.
Ik ontdekte hoe fijn het is om dingen samen te delen, je open te stellen voor een ander. En op dat soort momenten kwam ik er vaak achter, dat ik niet de enige was, die met een soortgelijk probleem worstelde. En dat schepte begrip, erkenning, verbinding.

Ik kwam erachter dat omgaan met tegenslag wel degelijk te leren is!
Sterker nog, het universum testte mij uit. Toen ik net omhoog gekrabbeld was uit mijn diepe dal, toen ik heel wat coaching sessies er op had zitten en mijn stressniveau weer aardig onder controle had, toen overleed één van mijn dierbaarste vriendinnen… Mijn omgeving hield zijn hart vast. Zou ze er weer aan onderdoor gaan? Zou ze weer terug bij af zijn? En dat gebeurde niet! Natuurlijk was ik intens verdrietig, had ik tijd nodig om te rouwen. Maar het legde mij niet meer volledig lam. Het nam mij niet meer volledig over. En dat is wat veerkracht is. Meeveren met de tegenslagen die op je pad komen.

En geloof me, ook al lijkt dat nu onhaalbaar.
Ver van je bed show. Te mooi om waar te zijn. 

Been there, done that. Ik heb het een kans gegeven met een geweldig resultaat.
Een leven met veel minder stress en veel meer veerkracht.

Het is de moeite van het proberen waard, vind je ook niet?

 

Wil je dit graag proberen en zou je het fijn vinden als iemand met je meedenkt? Plan dan een gratis (business) coaching in met één van onze trainers via de knop hieronder. Hierin gaan we samen met jou aan de slag met de pijn en uitdagingen waar je persoonlijk en/of binnen je organisatie tegenaan loopt en hoe wij daarbij kunnen helpen.

Ruth Janssen-Zantingh

Trainer Team Heartbeats

Wil je meer weten over de ervaringen van Ruth of ben je benieuwd wat Team Heartbeats voor jou(w bedrijf) kan betekenen? Stuur dan gerust een berichtje! 

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on linkedin
Share on email